Menu Sluiten

Ben yaziyorum hep yaziyorum ama herzaman paylasmiyorum..

Son zamanlarda neyi fark ettim biliyor musunuz? Insanin hayatinin kendi secimlerinden ibaret oldugunun farkina varmasi onun icin bir dönüm noktasiymis..

Cunku insan bunu fark edince kurban rolunden cikiyor. Yasadiklariyla ya da yaptiklariyla ilgili sorumluluk aliyor. Ve ‘evet diyor’evet ben yaptim, benim hatamdi, ben sucum’. Artik benim hayatimda olanlarla ilgili kimseni sucu yok. Ne yasiyorsam ben yaptim, ben istedim, ben fark etmedim, ben dusunemedim ya da ben izin verdim.  Sinirlarimi ben belirleyemedim, dur demem gereken zamanda dur demedim.

Ve o zaman insan artik kendi hayatinda direksyona geciyor.. Sonra verdigi kararlari daha cok dusunuyor. Oylesine yasamiyor. Kendine, kendi isteklerine ve kararlarinda daha cok önem veriyor..

Ve sonra fark ediyor ki, kendi istekleri ve kararlari ne kadar da önemliymis. Herseyden önemlisi insanin kendi özune olan saygi sevgi herseyden daha onemliymis ve herseyn basiymis. Insan kendini sevmezse kendini onemsemezse kimseyi sevemez onemseyemez.  Baskalarini sevdigini zanneder insan..  Baskalarina verdigi degeri ve sevgiyi kendine verebiliyor musun mesela? Bu cok onemli. Bu soruya cevabin hayirsa.. demek ki orda bi durup dusunmen lazim.  Degerden kastim harcadigin para degil. Degerden kastim, kendine nasil davrandigin. Kendine ayirdigin zaman ve icinden seninle konusan sesin sana seninle ilgili kurdugu cumleler..

Kendini sevmenin onemi ile ilgili ne cok satirlar yazilmis. Aslinda ne kadar aci degil mi.. Kendi kendimizi sevmeyi ogreniyoruz.. ya da bu bize ogretiliyor. Sevgi dolu bir bebis olarak doguyorsun sonra buyudukce sevgin azaliyor.. ve tekrar sevmeyi, guzel sevmeyi ogreniyoruz.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *